Verpleegkundige Monika moest een tijd geleden zelf ondervinden hoe het is patiënt te zijn. Voor een chirurgische ingreep werd zij door haar gynaecologen opgenomen in het ziekenhuis: “ Het was erg fijn  dat iedereen vriendelijk was, en als ik vragen had of hulp nodig had, dat er ook tijd voor me genomen werd. Maar ik moest er wel altijd zelf om vragen. De verpleegkundigen hadden ook allemaal een professionele en warme uitstraling.”  Toch wil Monika enkele ervaringen omzetten in tips.

Over de behandeling door haar artsen heeft Monika slechts lof: “Wat ik fijn vond aan beide mijn artsen is dat ze tijdens de afspraken op de poli  de tijd namen, alle mogelijkheden voor mij met mij  doornamen, duidelijke uitleg gaven met voor en nadelen, mij naar mijn mening en gevoel vroegen. Ook was het erg prettig dat de eerste arts, zodra hij wist dat ik waarschijnlijk onder het mes zou moeten, me meteen heeft doorverwezen naar  zijn collega die de operatie uit zou voeren.”

“Ik heb 4 dagen in het ziekenhuis gelegen” vervolgt Monika haar verhaal. “Ik weet dat de arts na de operatie bij mij  is geweest, ik kan me niet herinneren of hij nog een keer is langs geweest, maar ik ben nogal “van de wereld” geweest van de narcose en de morfine. Tijdens de nacontrole ( na 7 weken) had hij weer alle tijd en een luisterend oor. Toen ik aangaf dat ze op mijn werk al druk begonnen uit te oefenen dat ik weer aan het werk moest heeft hij de bedrijfsarts contact op laten nemen en een verslag geschreven met daarin hele duidelijke en specifieke adviezen voor mij. Zonder dit verslag zou ik gedwongen zijn veel te vroeg weer volledig aan het werk te gaan.”

Spiegelen
Monika: “Wel heb ik een paar tips in situaties die vast heel herkenbaar zijn voor vele verpleegkundigen in die situaties. Mij eigen regel is dat ik bij alles dat ik doe steeds even bedenk: hoe zou ik dit zelf vinden. Maar soms kan gespiegeld worden door een ander ook goed helpen. Die spiegel wil ik met de volgende tips graag voor andere verpleegkundigen zijn. Ik geef een korte situatieschet, hoe het voor mij voelde en een tip:

• De verpleegkundige ( bij de OK) die mijn infuus moest prikken  was afgeleid (met collega’s aan het praten over de  vakantieplanning), aangezien ik zelf nogal gespannen was heb ik hier niets van gezegd.  Het zou prettiger zijn geweest als ze aandacht voor mij had gehad.
  Tip: als je met een patient bezig bent geef je je aandacht alleen aan die patient en niks of niemand anders.
  
• Verder was ze erg  nerveus omdat ze maar één kans had om het infuus te prikken  ( het moest rechts omdat ik mbv de robot geopereerd werd). Dit was niet erg prettig voor mij…
  Tip: laat niet aan de patient merken dat je onzeker bent of vraag een collega het te doen.
• Verpleegkundigen op de afdeling trekken niet één lijn…wilde de ene verpleegkundige dat ik 24 uur na de OK per se uit bed kwam om te eten, vond de volgende het beter als ik in bed bleef omdat ik suf was van de morfine ( en de pijn).
  Tip: er is mij niet gevraagd wat ik wilde terwijl het om  mij ging ( ik heb het 5 minuten uitgehouden uit bed..)
• De ene verpleegkundige vond dat de wondjes er prima uitzagen, de volgende dat één wondje er echt niet mooi uitzag en dat die extra in de gaten moest worden gehouden…
  Tip: Verwar de patiënt niet met tegenstrijdige berichten, wordt het eerst samen eens (niet in bijzijn patiënt).
• Het is meerdere malen voorgekomen dat de verpleegkundige zei  “meteen” terug te komen voor….( vul maar in ) maar vervolgens duurde het dan  heel lang voor ze terugkwam , uiteindelijk bleek er dan van alles te zijn tussengekomen.  Allemaal heel begrijpelijk, maar ik als patient lig wel te wachten op… en niemand vind het leuk om “zinloos” te moeten wachten.
  Tip:  Als je zegt meteen terug te komen, doe dat dan ook of meld even dat er onverwacht wat tussen komt.
  
• Verpleegkundige  spoot zonder uitleg te geven “iets” in mijn infuus (bij navraag  bleek het  tegen de misselijkheid te zijn), en kreeg ik zonder uitleg een injectie toegediend waar morfine in bleek te zitten  (erg fijn, want ik had veel pijn).
  Tip: Als je medicijnen toedient is het voor de patient erg prettig als je zegt wat je doet en waarom. Geldt eigenlijk voor alle handelingen.
• Er werd mij gezegd dat ik meer moest  drinken ( dan kon het infuus verwijderd), maar er werd geen extra drinken aangeboden, en ik kon mijn bed nog niet uitkomen om zelf water te pakken
  Tip: Zorg voor mogelijkheden voor de patiënt jouw advies op te volgen, onderneem direct passende actie.
• Ik kreeg om 13 uur de medicijnen van 12 uur aangereikt ( uur te laat dus) en de medicijnen van 14 uur meteen erbij met de mededeling dat die voor 12 uur waren (Niet dus).
  Tip: Zorg dat je op tijd bent, en geef correcte informatie. Een medicijnmisser is zo gemaakt.”

Monika is inmiddels weer volledig hersteld en werkt weer fulltime in de zorg.