The wisest mind has something yet to learn. – George Santayana
Benieuwd naar de relatie van nieuwsgierigheid, compassie en werken in de zorg? Wanneer we beseffen dat, hoewel we feitelijk in dezelfde wereld leven, onze belevingswereld altijd anders is, dan helpt een nieuwsgierige houding ons bij het invoelend willen begrijpen van de belevingswereld van zorgvragers. Nieuwsgierig zijn naar de ander wil zeggen dat we meer alert zijn en opmerkzaam. Onbevangen, zonder vooringenomen standpunt. We ontdekken bijvoorbeeld dat de ruimte waar iemand zich ontkleedt voor onderzoek te koud is, omdat we een huivering zien en kippenvel. Het is geen sensatiezucht of betutteling. Het is een open houding: Wat kan ik voor je doen? Hoe kunnen wij het best samenwerken? Waar heb jij behoefte aan? Nieuwsgierigheid hebben we ook nodig bij het toetsen van onze interpretaties en hoe we de ander begrepen hebben. “Begrijp ik het goed dat…?” is een belangrijke nieuwsgierige vraag voor een zorgprofessional. We menen wellicht te zien dat onze zorgvrager twijfelt. We vragen of onze observatie klopt en zo ja, wat de twijfel is. Zo zijn we nieuwsgierig naar de ander en benieuwd of onze invullingen kloppen. We ontdekken dat iedereen anders is, andere voorkeuren heeft en andere behoeften. Nieuwsgierigheid is nodig om onze zorgvragers te leren kennen op het gebied waarop zij specialist zijn: hun beleving, behoeften en bestaan.
